آشنایی با بیماری های داخل گوشی و استفاده از سمعک نامرئی

بررسی قابلیت¬های مربوط به مدیریت سمعک
• قبل از انتخاب سمعک، نوع و اندازه¬ای را که متناسب شماست مشخص نمایید.
• ارزیابی واکنش بیمار نسبت به اندازه سمعک. (توجه به واکنش بیمار نسبت به تغییر باتری یا روشن و خاموش شدن سمعک، علاقه بیمار به سمعک و میزان آگاهی نسبت به آن. بطور کلی عدم موفقیت اولیه بدان معنا نیست که بیمار قادر به استفاده مطلوب از آن نیست).
7-1-8: سن
سن (بزرگسالی یا طفولیت) نقش مستقیمی در زمان استفاده از سمعک ندارد. هر چند، این پارامتر می-تواند فاکتورهای دیگری را نظیر مشکلات مهارتی، نیازهای شنوایی و اختلال شنوایی تحت تاثیر قرار دهد و بدین ترتیب بصورت غیرمستقیم فرد استفاده کننده از سمعک را متاثر خودش می¬سازد. در میانبزرگسالانی که از سمعک استفاده می¬نمایند، استفاده در میان سالخوردگان بیشتر از جوان¬¬ترهاست. هر چند تعدادی از مطالعات (Brooks, 1981) به هیچ رابطه¬ای بین سن و استفاده از سمعک اشاره نکرده¬اند. اما در بخشی از مطالعات نیز اشاره شده است که با پیشرفت سن، استفاده از سمعک نیز متداول¬تر می¬گردد. افراد ناشنوا، معمولاً قادر به بررسی بیش از یک مشکل در زمان معین نمی¬باشند. این موضوع قابل درک اما تاسف آور است، زیرا برقراری ارتباط بیشتر با آنها، آنها را قادر می¬سازد تا مشکلات خود را بهتر پردازش نمایند. افراد جوان¬تر، زمانی که برای نخستین بار سمعک¬هایشان را تحویل می¬گیرند (مانند زیر 70 سال)، بطور منظم¬تری از آنها استفاده می¬نمایند. Brooks پیشنهاد می¬کند که با افزایش سن ( مانند بالای 80 سال) یادگیری وظایف جدید برای استفاده و عملکرد سمعک¬ها توسط کاربر دشوارتر می¬باشد. در حالی که اگر همین افراد در سنین پایین¬تر از این وسیله استفاده کرده باشند در سن بالا به راحتی قادر به استفاده از آن می¬باشند. همچنین چنانچه سمعک¬ها از تکنولوژی بالایی برخوردار باشند افراد کم سن نسبت به آن رغبت بیشتری نشان خواهند داد. اگر چه استفاده¬کنندگان از سمعک اکثراً سالخورده هستند، اما بسیاری از افرار کم¬شنوای بدون سمعک با سن کمتر از 55 سال نسبت به بالای 55 سال زیاد می¬باشند.

بررسی قابلیت¬های مربوط به مدیریت سمعک
• قبل از انتخاب سمعک، نوع و اندازه¬ای را که متناسب شماست مشخص نمایید.
• ارزیابی واکنش بیمار نسبت به اندازه سمعک. (توجه به واکنش بیمار نسبت به تغییر باتری یا روشن و خاموش شدن سمعک، علاقه بیمار به سمعک و میزان آگاهی نسبت به آن. بطور کلی عدم موفقیت اولیه بدان معنا نیست که بیمار قادر به استفاده مطلوب از آن نیست).
7-1-8: سن
سن (بزرگسالی یا طفولیت) نقش مستقیمی در زمان استفاده از سمعک ندارد. هر چند، این پارامتر می-تواند فاکتورهای دیگری را نظیر مشکلات مهارتی، نیازهای شنوایی و اختلال شنوایی تحت تاثیر قرار دهد و بدین ترتیب بصورت غیرمستقیم فرد استفاده کننده از سمعک را متاثر خودش می¬سازد. در میانبزرگسالانی که از سمعک استفاده می¬نمایند، استفاده در میان سالخوردگان بیشتر از جوان¬¬ترهاست. هر چند تعدادی از مطالعات (Brooks, 1981) به هیچ رابطه¬ای بین سن و استفاده از سمعک اشاره نکرده¬اند. اما در بخشی از مطالعات نیز اشاره شده است که با پیشرفت سن، استفاده از سمعک نیز متداول¬تر می¬گردد. افراد ناشنوا، معمولاً قادر به بررسی بیش از یک مشکل در زمان معین نمی¬باشند. این موضوع قابل درک اما تاسف آور است، زیرا برقراری ارتباط بیشتر با آنها، آنها را قادر می¬سازد تا مشکلات خود را بهتر پردازش نمایند. افراد جوان¬تر، زمانی که برای نخستین بار سمعک¬هایشان را تحویل می¬گیرند (مانند زیر 70 سال)، بطور منظم¬تری از آنها استفاده می¬نمایند. Brooks پیشنهاد می¬کند که با افزایش سن ( مانند بالای 80 سال) یادگیری وظایف جدید برای استفاده و عملکرد سمعک¬ها توسط کاربر دشوارتر می¬باشد. در حالی که اگر همین افراد در سنین پایین¬تر از این وسیله استفاده کرده باشند در سن بالا به راحتی قادر به استفاده از آن می¬باشند. همچنین چنانچه سمعک¬ها از تکنولوژی بالایی برخوردار باشند افراد کم سن نسبت به آن رغبت بیشتری نشان خواهند داد. اگر چه استفاده¬کنندگان از سمعک اکثراً سالخورده هستند، اما بسیاری از افرار کم¬شنوای بدون سمعک با سن کمتر از 55 سال نسبت به بالای 55 سال زیاد می¬باشند.